สาระธรรม

พระในบ้าน


       
       
มีอยู่เรื่องหนึ่ง ที่คนเล่าต่อ ๆ กันมา อาจารย์ได้ฟังก็อยากจะเอามาเล่าต่อ มีคุณนายคนหนึ่งใจบุญสุนทาน ตักบาตรทุกเช้า ตักบาตรเสร็จก็แต่งสำรับกับข้าวอย่างบรรจงประณีต เพื่อเอาไปถวาย ท่านเจ้าประคุณสมเด็จผู้เป็นเจ้าอาวาส ด้วยความเคารพนับถือ ในจริยวัตรของท่าน เรียกว่า เมื่อตักบาตรเสร็จ คุณนายต้องมาวัดทุกวัน  วันหนึ่งหลังจากคุณนายกลับไปแล้ว พระหนุ่มรูปหนึ่ง ซึ่งเป็นศิษย์ก้นกุฏิของสมเด็จเข้าไปกราบเรียนว่า คุณนายคนนี้ใจบุญสุนทานจริง ๆ แต่เคยได้ยินว่าเป็นคนใจแคบเหลือแม่อยู่คนเดียว ปล่อยให้อด ๆ อยาก ๆ ไม่เอาใจใส่ปล่อยให้อยู่ห้องแคบ ๆ หลังบ้าน ส่วนตัวเองและลูก ๆ อยู่ตึกใหญ่โตสะดวกสบายเวลาพูดกับแม่ก็ฟังไม่ได้หยาบคาย  ขู่ ตะคอก กระแทกกระทั้นผิดกับตอนมาคุยกับสมเด็จที่วัด ชนิดหน้ามือ เป็นหลังมือ แม่จะออกมาเดินเล่นหน้าบ้านก็ไม่ได้ ไม่ยอมให้ออก มีแม่แก่หลง ๆ ลืม ๆ สติไม่สมประกอบอายเขามีคนเล่าให้ฟังหลายรายแล้ว
       
        สมเด็จนั่งฟังเฉยไม่พูดอะไร วันหนึ่งมีกิจนิมนต์ไปทำบุญบ้าน ขากลับเดินผ่านบ้านคุณนาย ท่านก็แวะบ้านคุณนายก่อน  คุณนายดีใจมากที่สมเด็จมาเยี่ยมถึงบ้าน ถือเป็นมงคลอย่างสูงจึงเรียกลูกหลานมากราบเท้า แล้วก็คุยกันเรื่องต่าง ๆ มากมาย สมเด็จท่านถามคุณนายว่า พระในบ้านมีไหม? มีเจ้าค่ะ พระในบ้านมีหลายองค์เป็นพระเก่า ๆ ทั้งนั้น สมัยสุโขทัย เชียงแสนก็มี สมเด็จท่านเฉย แล้วถามต่อว่าคุณนายมีแม่อีกคน เดี๋ยวนี้อยู่เสียที่ไหน คุณนายสะอึกเสียวแปลบเข้าไปในหัวใจ จะตอบตามตรงก็กลัวสมเด็จจะเดินไปดูเห็นสภาพความเป็นอยู่ของแม่แล้วจะติเตียนอึก ๆ อัก ๆ อยู่ครู่หนึ่ง แล้วจึงตอบว่าตอนนี้ท่านไม่อยู่ค่ะ ออกไปเยี่ยมญาติ อีกนานจะกลับ สมเด็จท่านนั่งนิ่งอยู่สักครู่แล้วจึงลากลับ  คุณนายต้องไปวัดทุกวันเป็นปกติ วันหนึ่งสมเด็จท่านเห็นคุณนายยิ้มแย้มแจ่มใสอารมณ์ดีหลังการทำบุญทำทานเรียบร้อยแล้ว สมเด็จจึงถามว่า พระในบ้านของโยม โยมดูแลเรียบร้อยหรือยัง   เรียบร้อยเจ้าค่ะ ดิฉันจุดธูปเทียน ถวายอาหาร บูชาเสร็จแล้วจึงมาที่วัด  อาตมาไม่ได้หมายถึงพระพุทธรูป อาตมาถามถึงพระที่ยังมีลมหายใจ คือ แม่ พระผู้ที่มีพระคุณสูงสุดแก่โยม แม่ให้ชีวิตเรามาโดยเอาชีวิตเข้าแลกเลี้ยงดูเรามา ตั้งแต่ตีนเท่าฝาหอย จนได้ดิบได้ดีทุกวันนี้ แม่เหน็ดเหนื่อย ทุกข์ทรมานแสนสาหัส ยามลูกเจ็บปวด หัวใจแม่ก็เจ็บปวด  แม่อยากเอาความเจ็บปวดทั้งหมด ของลูกมาไว้ที่แม่ถ้าทำได้ แม่ ยอมตายเพื่อลูกได้ พระคุณของแม่นี้ ใหญ่หลวงเกินกว่าจะคณานับ เราต้องตอบแทนบุญคุณท่านบ้างนะโยม เอาตาดู หูใส่ เอาใจใส่ท่านบ้าง ไม่ใช่ปล่อยให้ท่าน อด ๆ อยาก ๆ เจ็บไข้ได้ป่วยก็ดูแลท่านบ้าง
       
        อาตมาได้ข่าวว่า คุณโยมเหลือแม่อยู่คนเดียวและไม่ค่อยสนใจความเป็นอยู่ของท่าน ปล่อยให้อยู่ในห้องแคบ ๆ อด ๆ อยาก ๆ ไม่สงสารท่านบ้างหรือ โยมจัดอาหารมาถวายพระทุกวัน แต่พระในบ้านอีกองค์ โยมไม่เคยจัดหาให้  โยมจัดมาให้อาตมา โยมจัดมาอย่างดี ประณีตบรรจง แต่ก่อนอาตมาไม่รู้ว่า อะไรเป็นอะไรก็ฉันของโยมไปตามปกติ แต่ตอนนี้บอกตรง ๆ เลยว่ากลืนไม่ค่อยลงมาหลายวันแล้ว อาตมาเป็นพระในวัดไม่ควรเอาเปรียบพระในบ้าน ของโยมเกินไป ถ้าพระในบ้านยังอด พระในวัดก็กลืนไม่ลงการทำบุญให้ได้บุญมาก  คือการเลี้ยงพ่อแม่ ให้อิ่มหนำสำราญเสียก่อนแล้วจึงถวายพระ ทำบุญแล้วต้องไม่ทำให้ครอบครัวเดือดร้อน  ทำบุญแล้วทุกคนมีความสุข โยมก็จะได้บุญมาก  คุณนาย ไม่พูดอะไร นั่งน้ำตาไหล
       
         ลูก ๆ ที่รักทุกคน ได้ดูแลพระในบ้านของลูก ๆ แล้วหรือยังถึงแม้ว่าจะเพียงเล็กน้อยก็ยังดี บางคนกว่าจะรู้ว่า พ่อแม่เป็นพระในบ้านผู้ประเสริฐก็สายเสียแล้ว คือ รู้เมื่อท่านทั้งสอง ไม่มีตัวตนอยู่ในโลกนี้แล้ว
                       

                                พ.อ.(พิเศษ) ทองคำ ศรีโยธิน
       
               ยุวพุทธิกสมาคมแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์