สาระธรรม

ความตาย
           
 
           ให้ระลึกถึงความตายสบายนัก  หักรักหักหลงในสงสาร แต่ว่า ในเมื่อเรารักสิ่งไหนมาก เราก็ทุกข์มาก เพราะฉะนั้นเราจะทำอย่างไร จะตัดอาลัยในจุดนี้ เราจะพิจารณาอะไร ต้องพิจารณาถึงความตายของตนเอง ล่ะทีนี่ หลวงพ่อว่านะ เรารักร่างกาย ของเรา รักไหม ไม่มีอะไรที่จะรัก ยิ่งกว่าร่างกายของตนเอง แต่อีกสักระยะความแก่ ความเจ็บ ความตาย จะต้องเข้ามาถึงตัวของเรา แน่นอนไม่เป็นอย่างอื่น ในเมื่อขนาดร่างกายตัวเรายังไม่ใช่ตัวตนของเรา ยังอยู่ในกฎอนิจจัง ทุกขัง อนัตตา  ตาย.. พูดง่าย ๆ เราจะไปห่วงหาอาลัยกับคนอื่นเขาละ ทีนี้ ไปห่วงพ่อห่วงแม่ ห่วงลูกห่วงเมียก็เท่านั้น รักทรัพย์สมบัติพัสถานก็เท่านั้น  ขนาดร่างกายตนเอง ก็ยังไม่ใช่ตัวตนของเรา สิ่งเหล่านั้นมันจะเป็นของเราได้อย่างไร พอไปรักไปหลงในสิ่งเหล่านั้น ก็ตีอกชกหัว เป็นทุกข์ใจละทีนี่ เผลอ ๆ จะผูกคอตัวเองตายอีกต่างหาก  เพราะความรัก เพราะความโง่ ของเราในจุดนั้น เพราะฉะนั้นสิ่งเหล่านี้ทั้งหลายทั้งปวง ที่พระพุทธเจ้าที่ท่านได้กล่าว ได้ตรัสเอาไว้แล้ว พวกเรานำมา เป็นกระจกเงานะ มองตนเองไว้อยู่เสมอ ถึงจะลักของใครก็กรรมของใครของเรา
            ถึงพ่อแม่ก็เป็นกรรมของท่าน ท่านสร้างมาของท่าน ถึงจะเป็นญาติพี่น้องสามีภรรยา แต่ละคน ก็มีกรรมของใครของเราถึงจะอยู่ด้วยกัน แต่ว่าเขาทำมาได้เพียงแค่นั้น เรารู้แล้วทีนี้ เรามาได้พบพระพุทธศาสนาได้พบพระธรรมคำสอนของพระพุทธเจ้า ได้พบการแนะนำสั่งสอนจากพ่อแม่ครูบาจารย์ เราควรจะทำตนอย่างไร เราต้องคิดดี ทำดี พูดดี สิ่งที่มันไม่ดี ข้าพเจ้าจะไม่ทำในจุดนั้น ให้พวกเราตั้งตนไว้โดยชอบ เมื่อเราตั้งตนไว้โดยชอบอย่างนี้ ความสุขกายสุขใจ ก็จะเกิดขึ้นกับผู้ที่วางตัวถูกนะ มันเป็นอยู่อย่างนี้ละโลก เราจะให้มันเป็นอย่างใจเราได้อย่างไร  แต่อีกสักวันหนึ่งเราก็ต้องไปตามเวลา  มันขึ้นมาแล้ว ก็ดับไป อะไรจะเกิดมันก็ต้องเกิด อะไรมันจะดับมันก็ต้องดับ
            เราทำใจของเราเท่านั้นนะ ต้องดู รู้ถ้ามันเกิด รู้ทั้งมันจะดับด้วย ถ้าเรารู้ทั้งสองเงื่อน ไม่ดี ไม่เสียใจ ในสองเงื่อน ทำใจ  ผลที่สุดใจของเราก็จะหลุดพ้น จากบ่วงเหล่านั้น บ่วงความรัก บ่วงความหลง บ่วงความมัวเมา บ่วงความเกลียด ความโกรธ บ่วงความพอใจ มาพอใจมันจะตัดบ่วงเหล่านั้นทั้งหมดออกจากจิตใจของพวกเรานะ ต้องทำใจของเราเท่านั้นนะ เกิดขึ้นมาแล้ว ก็ดับไป ให้รู้ทั้งมันเกิด รู้ทั้งมันดับ ไม่ดีใจ ไม่เสียใจ ในสองเงื่อน  ให้ทำใจ
              
                   
 หลวงพ่ออินทร์ถวาย สันตุสสโก
                         ( วัดป่านาคำน้อย )
                  รักสิ่งใดมาก ก็ทุกข์เพราะสิ่งนั้น  (6 ส.ค.62)