สาระธรรม

วางใจให้เป็น

        ชีวิตของเราในวันหนึ่งๆ ต้องผ่านพบเจอสิ่งต่างๆ มากมาย สุขบ้าง ทุกข์บ้าง จากเหตุการณ์ต่างๆ  ที่ผ่านเข้ามา บ่อยครั้งเรามักคิดว่า สิ่งที่เราเจอนั้นเป็นสาเหตุแห่งสุขและทุกข์ของเรา  แต่ที่จริงแล้วสิ่งสำคัญกว่านั้นก็คือ ใจของเราต่างหาก  เจออะไร ก็ไม่สำคัญเท่ากับว่าใจเราเป็นอย่างไร นี่คือสิ่งที่ผู้คนมักจะมองข้ามไป บ่อยครั้งเรามักอธิษฐานว่าขอให้เจอสิ่งดีๆ เจอโชคลาภ พบคู่ครองที่ดี ประสบความสำเร็จ อย่าได้เจอความล้มเหลว ความยากลำบาก โรคภัยไข้เจ็บ แต่เรามักจะมองข้ามสิ่งสำคัญกว่านั้น  ที่เป็นตัวชี้ขาดสุขและทุกข์ของเรา นั่นคือใจของเรา
       
         พระพุทธเจ้าตรัสเป็นสุภาษิต ซึ่งหลายคนอาจจะได้ยินได้ฟังอยู่บ่อยๆ แต่ไม่ได้พิจารณามากเท่าไร พุทธภาษิตที่ว่า 
“ธรรมทั้งหลายมีใจเป็นใหญ่  มีใจประเสริฐสุด  สำเร็จแล้วที่ใจ”  ธรรมทั้งหลายในที่นี้รวมทั้งสุขและทุกข์  ที่จริงรวมถึงทุกสิ่งทุกอย่าง  ไม่ว่าจะเป็นความสำเร็จ หรือความล้มเหลว  ความเจริญหรือความเสื่อม  สุขหรือทุกข์  ก็อยู่ที่ใจของเราเป็นสำคัญ  เพราะเหตุนี้ การวางใจจึงเป็นสิ่งที่เราควรให้ความใส่ใจ เมื่อเจออะไรก็แล้วแต่ สิ่งที่จะมองข้ามไม่ได้คือ การวางใจให้เป็น ในยามที่เจอสิ่งเหล่านั้น
       
          คำว่า
วางใจ มีความหมายกว้าง หมายถึง  การทำใจ การน้อมใจ การฝึกใจ  รวมถึงมุมมองต่อสิ่งต่างๆ ถามว่าจะวางใจเพื่ออะไร ถ้าตอบอย่างจำแนก เราวางใจเพื่อ
** ไม่ทำตนให้เป็นทุกข์ หรือไม่หาทุกข์มาใส่ตัว ไม่ซ้ำเติมตัวเอง ** หาประโยชน์จากทุกสิ่งที่เกิดขึ้น ** ไม่เปิดช่องให้กิเลสเข้ามาครอบงำ ** เข้าถึงความสุขที่ประณีตและประเสริฐ
       

         สุขแสนใกล้ที่ใจเรา  สุข สนุก และสบายนั้น  ไม่ใช่เรื่องเดียวกัน  สิ่งที่ให้ความสนุกแก่เราอาจทำให้เป็นทุกข์ตามมา  ส่วนความสบายนั้นถ้าเป็นสิ่งเดียวกับความสุข  คนร่ำรวยก็คงไม่เป็นโรคเครียดนอนไม่หลับ หรือทิ้งคฤหาสน์อันแสนสบายเพื่อไปปฏิบัติธรรมในกุฏิอันคับแคบ  คนเป็นอันมากแม้ไม่สนุกแต่ก็พบความสุข  ขณะที่อีกไม่น้อยมีความสุขใจท่ามกลางความยากลำบากเป็นเพราะความเข้าใจผิดว่า สุข สนุก และสบาย  เป็นเรื่องเดียวกัน  ผู้คนจึงออกไปหาความสนุกและมุ่งครอบครองความสบาย  แต่ก็หาพบความสุขไม่
       
        ทั้งนี้ก็เพราะความสุขไม่ได้อยู่ที่ไหนเลย  หากอยู่ในใจเรานั้นเอง  ยิ่งออกไปไล่ล่าหาสิ่งนอกตัว ก็ยิ่งไกลจากความสุข  ตราบใดที่ยังไม่หันมาดูแลรักษาใจของตน  ก็จะไม่มีวันพบความสุขได้เลย  ผู้ที่หมั่นตามดูรู้ใจตน ไม่ปล่อยให้กิเลสครอบงำ จะพบกับสงบเย็น  น้อมใจให้เป็นสุขอย่างแท้จริง  เป็นสุขที่ประเสริฐกว่ากามสุขจากทรัพย์และสิ่งเสพ  สุขชนิดนี้ไม่ต้องใช้เงิน และถึงมีเงินเท่าใดก็หาซื้อไม่ได้  ทุกคนสามารถเข้าถึงได้  ไม่ว่าจนหรือรวย  ชายหรือหญิง เด็กหรือแก่  นี้คือสิ่งหนึ่งในบรรดาน้อยสิ่งที่เราทุกคนมีสิทธิเข้าถึงได้อย่างเท่าเทียมกัน
  
                                                                  วางใจให้เป็น            
 

                                                             พระไพศาล  วิสาโล

                                        ยุวพุทธิกสมาคมแห่งประเทศไทย  ในพระบรมราชูปถัมภ์