สาระธรรม

เรื่องของใจ



               หัวใจที่ผูกโบว์ไว้  มีแต่ความน่ารัก เต็มเปี่ยมไปด้วยความสุข มีสิ่งดีๆ ซ่อนอยู่ในห้องหัวใจ ใครเห็นก็อยากได้ครอบครอง เพราะเป็นใจที่เก็บสะสมไว้แต่เรื่องดีๆ ใจที่มีเมตตา เท่ากับหมดใจที่พยาบาท  ใจที่มีกรุณา เท่ากับหมด ใจที่เบียดเบียน  ใจที่มีมุทิตา เท่ากับหมดใจที่อิจฉา ใจที่อุเบกขา เท่ากับหมด ใจที่ลำเอียง
               
             
 ต่างกับใจที่ผูกปมไว้ มีแต่ความอึดอัดไม่สบาย เป็นหัวใจที่เต็มไปด้วยของเสีย มีแต่เรื่องลบเรื่องร้าย ทำอะไรก็ขัดข้องใจ ใครก็ไม่อยากได้ ไม่อยากเข้าใกล้ เพราะมีแต่ปมปัญหามุมมองร้ายๆ ที่ฝังใจ จริงๆ แล้วใจต้องมีเรื่องผูกไว้อย่างใดอย่างหนึ่งตลอดเวลา  ถ้าไม่ผูกให้เป็นโบว์ที่สวยงาม ใจก็จะผูกเป็นปม ที่น่าเกลียดยุ่งเหยิงสับสน  ดังนั้นหลักสำคัญ คือ ไหนๆ ต้องผูกแล้ว ก็ผูกให้เป็นโบว์สวยๆ เป็นกล่องของขวัญ ที่เก็บสะสมความสุข ความดีไว้ก่อน
               
                เพราะใจที่มีเมตตา ได้สะสมบุญ และความสุขไว้จะทำให้เรา  ได้ประสบแต่สิ่งที่ดีงาม เหมือนฟ้าเปิด เทวดาอำนวยพรได้ห่างไกลจากผู้ทำให้เราเจ็บซ้ำน้ำใจ  และไม่สะสมนิสัย  คิดลบ มักโกรธ มีปัญญาคิดสุขุมรอบคอบขึ้น  เติมบุญไว้ให้เต็ม  โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ยิ่งบุญใหญ่ระดับ  ไม่ต้องกลับมาเกิดอีก
              
               พระพุทธเจ้าทรงแสดงไว้ว่า  ผลจากบาปจะกลายเป็นสิ่งเล็กน้อย  เหมือนก้อนเกลือที่ใส่ลงไปในแม่น้ำคงคาไม่เค็มฉันนั้น   แต่ปัจจุบันคนส่วนใหญ่เติมบุญกันเหมือนขันน้ำ  เกลือเลยเค็มมากจึงทุกข์ร้อนได้ง่าย
                               
                                ขอให้เป็นผู้มั่นคงใน  ศีล และเจริญใน  สมาธิ  ปัญญาเทอญ
                                                               
                                                        พระรุจ  โพธิญาณ
                                                      
                                                    จากหนังสือฉลาดในจิต
                  
                                ยุวพุทธิกสมาคมแห่งประเทศไทยฯ ในพระบรมราชูปถัมภ์