สาระธรรม

ใจที่ขาดการฝึกฝน



        ฟองน้ำ  ซึมซับทุกสิ่งโดยไม่เลือก และปล่อยให้สิ่งที่ซึมซับนั้น กลายเป็นเนื้อเดียวกันกับตัวเอง  'ใบบัว'  แม้บอบบางแต่ก็ไม่ปล่อยให้น้ำซึมผ่าน ต่อให้ฝนตกลงมาหนักเพียงใด ใบบัวก็แค่รับเอาไว้ แล้วปล่อยให้ผ่านไป ให้เป็นเหมือนคนละส่วนของชีวิต ไม่เก็บอะไรไว้โดยไม่จำเป็น
       
        ใจ  
ของเราก็เช่นกัน หากไม่หมั่นฝึกฝน ก็จะเหมือนฟองน้ำ คอยซึมซับอารมณ์ที่มากระทบในแต่ละวัน จนกลายเป็นของตกค้าง สร้างความเศร้าหมองในจิตใจ แต่หากฝึกฝนใจด้วยการเจริญสติ สมาธิ ให้ดีแล้วสติก็จะแปรสภาพเป็นเสมือนเยื่อบาง ๆ ที่แผ่หุ้มใบบัวไว้ เวลาที่อารมณ์ทั้งบวกและลบปรากฏขึ้นในใจ  สติจะช่วยให้รู้ตัวได้ทัน ไม่ปล่อยให้อารมณ์ซึมซับเข้าในใจ
       
        ส่วนปัญญา จะสอนให้เห็นธรรมชาติของอารมณ์ตามความเป็นจริง  เห็นว่าเกิดจากความคิดปรุงแต่ง จากเรื่องราวในอดีต จากเงื่อนไขต่าง ๆ ที่คิดเอาเองว่าสำคัญ แต่เมื่อเกิดขึ้นแล้วก็ดับไป ไม่มีแก่นสารแท้จริงที่ควรยึดถือ

        เมื่อจิตเห็นอารมณ์ตามความเป็นจริง ย่อมไม่ยึดอารมณ์อันเป็นเครื่องเศร้าหมองนั้นไว้  และเกิดความยินดีพอใจในการปล่อยวางโดยอัตโนมัติ ใจที่ปลอดโปร่งจากการยึดอารมณ์ จึงเป็นใจที่เป็นสุข สงบ และเยือกเย็น
                                   
                                 พระอาจารย์ภูวดล ปิยสีโล
                             
                         เจ้าอาวาสวัดป่าเย็นบุญ จ.เชียงราย
      
             
 ยุวพุทธิกสมาคมแห่งประเทศไทย  ในพระบรมราชูปถัมภ์